Felieton Tomasza Olbratowskiego

"Drogi Jonasie”, napisał do drogiego Jonasa, premiera Norwegii, Prezydent USA Donald Trump, Zważywszy na to, że Twój kraj postanowił nie przyznać mi pokojowej Nagrody Nobla za powstrzymanie 8 wojen PLUS, nie czuję już obowiązku myślenia. Wyłącznie o pokoju. Jako jedynemu udało mi się zdobyć odpowiedź drogiego Jonasa do drogiego Donalda. Idzie tak: Drogi Donaldzie. Zważywszy na to, że Twój kraj, postanowił nie przyznać nagrody Oskara za nasz, norweski dramat psychologiczny Olaf egre nygre bagre, przygody Olafa w błocie, ba nawet go nie Ameryka nie nominowała, nie czuję już obowiązku myślenia o tobie. A tak na poważnie, no, uraziła Norwegia amerykańskiego dzidziusia nie przyznając mu pokojowego nobla. No nie zabiera się dziecku zabawki.

Wysłuchaliśmy ze Skowronem w Internecie pałer spicza, czyli takiej mowy motywującej, bardzo popularne teraz. Zadaniem mowy motywującej jest zmotywowanie przez mówcę motywującego, motywanta. Chodzi o to, żeby motywowany motywant zrozumiał siebie i umiał wytyczyć cel i ścieżkę swojego rozwoju. Chyba w to wejdziemy ze Skowronem, podobno dochodowa sprawa. To nie jest trudne. Skupcie się: Pamiętaj, że jesteś sobą, inny nie jest tobą tylko ty. Musisz tego nie zmienić. Musisz wiedzieć, że ty sam jesteś fundamentem siebie. Masz być skałą na której związek wyznaniowy, jeśli zechce, zbuduje plebanię i dom katechetyczny z ozdobną dachówką. I na tym fundamencie, musisz budować to co nazywasz swoim ja. Stań się najlepszą wersją samego siebie, to znaczy zdefiniuj siebie poprzez siebie, ale jeśli ty chcesz się stać sobą, to będąc sobą musisz się na siebie otworzyć.

Dlaczego płaczesz Janino. A to łzy radości. Z okazji 36-cio lecia RMF FM, i wspaniałego livu nadawanego do Internetu. Ze łzami patrzysz z tej okazji i chcesz wspomnieć w tę rocznicę, twoich, Janino ulubionych komandosów poranka: Skowrona, Tomkowicza, Kałamagę i Olbratowskiego. To właśnie oni, pod czujnym okiem panny dyrektor, nie bacząc, co rano budzą i pobudzają kraj do życia w programie Wstawaj Szkoda Dnia. Ci bohaterowie wczesnego poranka, jak piekarze o ciemnym świcie wypiekają chleby ciekawych informacji, w tym bułki komentarzy i rogale płęt, byśmy my, obywatele tak, przecież, różnych płci, mogli z optymizmem i uśmiechem wejść w nowy dzień i stawić mu czoła. Dzięki tym komandosom poranka, odkąd zaczęli nadawać, społeczeństwo poprawiło swoją produktywność i byt. To właśnie głównie wysiłki Skowrona, Tomkowicza, Kałamagi i Olbratowskiego doprowadziły nasz kraj do dwudziestki najbogatszych państw świata...

I patrzcie. Natura pokryła nasz kraj panierką ze śniegu. Przysmażyła mrozem. W telewizyjnych stacjach informacyjnych trwały bezpośrednie transmisje ze śniegu i z mrozu. Reporterzy stojąc po kostki w śniegu donosili radośnie sensacyjnym tonem o Argamedonie. Radośnie bo było o czym mówić, a nie tylko o porwaniach prezydentów czy Ziobrze. Kierowcy co prawda narzekają, ale nikt im nie kazał kupować samochodów. To były indywidualne decyzje. Spora sensacja w sumie, że w styczniu tyle śniegu napadało i chwycił spory mróz. Bardziej czekalibyśmy w styczniu na listki na drzewach i kwiatuszki Co se będziemy żałować z listkami tak malowniczo wyrastających z łodyżek. Starsi z nas mówią: a taka zima, dawniej to były zimy. Śniegi to były śniegi, a mrozy były mrozami. Pamiętam taką zimę, że było tak zimno, że mróz pukał do drzwi i prosił, żeby go wpuścić, bo chce się ogrzać. Jak za szkołą paliliśmy papierosy, to dym zamarzał...